Gry MMORPG - opisy, recenzje

W grze Dofus poruszamy się bajkową postacią za pomocą myszki. Do wyboru mamy jedną z ponad dziesięciu zabawnych postaci. Każda z nich charakteryzuje się wzmocnioną jedną cechą, np. siłą, szczęściem, obroną, magią itp. W grze walczymy z różnymi stworzeniami, od owiec i strachów na wróble na demonach kończąc. Gra bez tak zwanej „Subskrypcji” większego sensu nie ma, gdyż poruszać możemy się tylko w obrębie najbliższych okolic głównego miasta, gdzie nie możemy spotkać większości potworów. Gra ma bajeczną, kolorową grafikę. Walki toczone są w systemie turowym, podczas każdej tury mamy do wykorzystania określoną ilość punktów ruchu (poruszamy się jak po szachownicy) oraz punktów ataku (możemy je wykorzystać na atak wręcz, strzał z łuku lub rzucenie uroku). Poszczególne postaci podczas walki używają magi, spowalniają nas, zabierają nam punkty ataku lub robią przeróżne, czasami bardzo dziwne rzeczy. Gra warta jest zainteresowania, aczkolwiek jej gry walność budzi wątpliwości.

W grze OGame jesteśmy właścicielami własnej planety gdzieś, w dalekim wszechświecie. Naszym celem jest ją jak najbardziej rozbudować, podbić wszystkie planety dookoła, zdobyć ogromną ilość surowców potrzebnych do budowy budynków i statków kosmicznych, oraz atakowanie pobliskich planet należących do naszych przeciwników. Gra jest bardzo wciągająca, jednak bez konta premiowanego (konto „Komandor”) bardzo denerwująca jest konieczność oczekiwania na budowę jakiegoś budynku – czas oczekiwania dochodzi czasami nawet do KILKU DNI. Jest to jednak dobra metoda na ograniczenie ilości stawianych budynków w krótkim czasie, przez co gra staje się dłuższa i wymagająca myślenia i zaplanowania strategii rozbudowy infrastruktury. Konto komandor daje nam możliwość „kolejkowania” budowli. Oznacza to, że po zalogowaniu możemy wybrać wiele budynków które jeden po drugim będą stawiane bez potrzeby naszej interakcji, przez co przez czas budowy nie musimy logować się na konto by rozpocząć unowocześnianie kolejnego budynku bądź budowę niszczycielskiego statku kosmicznego, tudzież „Gwiazdy Śmierci”. W grze tej, jak we wszystkich innych, głównym naszym celem jest zdobycie jak najwyższej pozycji w rankingu graczy. W grze tej rozgrywka nigdy się nie kończy, nie ma także nagród dla najlepszych graczy. Gra ma być dla nas przyjemnością, a nie rywalizacją.

Głównym celem gry jest zdobycie jak największej ilości respektu wśród innych graczy. Owy respekt zdobywamy napadając na coraz to większe instytucje, od sklepu spożywczego na rosyjskim handlarzu narkotyków kończąc. Rozgrywka jest bardzo ciekawa, oprócz napadów możemy zainwestować „ciężko” zarobione pieniądze w przeróżne fabryki narkotyków, panie lekkich obyczajów pracujące na naszą korzyść, oraz wydać je na broń, opancerzenie i ochroniarzy dla naszego biznesu. Podczas napadów tracimy po trochu „punktów energii”, a zyskujemy punkty statystyk, które podnoszą siłę, charyzmę, wytrzymałość oraz inteligencję naszej postaci. Wszystkie te współczynniki, z respektem włącznie decydują o ogólnej „potędze” naszej postaci – przez co możemy walczyć z innymi graczami, zabijać ich, ranić, napadać na ich biznesy itp. Za wygrane napaści dostajemy respekt i punkty do statystyk, a za przegrane – tracimy je. W grze możemy przyjąć jedną ze strategii: Alfons, Złodziej, Morderca, Kryminalista. Alfons ma statystyki ułożone tak, by dostawać jak najwięcej kasy z dziwek, oraz by móc mieć ich jak najwięcej pod kontrolą. Złodziej może dużo wcześniej robić trudniejsze napady. Morderca – jego statystyki są przystosowane do zabijania innych graczy. Każdy użytkownik na początku może wybrać odpowiednią taktykę do swoich upodobań, aczkolwiek podczas gry także można ją zmienić, jednakże trochę to kosztuje. W trakcie gry bardzo łatwo można trafić do szpitala – możemy zostać pobici, otruci, przećpać, załapać syf itp. W szpitalu musimy spędzić ok. 4 dni w grze, czyli ok. 24 realne godziny. Aby wyjść z niego wcześniej – musimy zapłacić lekarzowi łapówkę – kredyty które możemy navyć przez wysłanie drogiego SMSa, przelew bądź płatność kartą. Dla niecierpliwych i żądnych wygranej – jest to świetny sposób. Dla oszczędnych – serdecznie nie polecam ! Gra podzielona jest na rundy trwające ok. 2 miesięcy, po kórych statystyki są kasowane a 5 najlepszych graczy dostaje nagrody pieniężne. Są to dość duże kwoty, pierwsze miejsce to bodajże 500 dolarów amerykańskich, płatnych na konto MoneyBookers

Są to gry MMORPG, jednak bez trybu graficznego, obsługiwane jedynie poprzez stronę WWW. W większości polegają one na wykonywaniu powtarzalnych czynności w ściśle ustalonych przez grę odstępach czasu. Całość rozgrywki zazwyczaj opiera się na prostym schemacie: zaloguj się, wykonaj jakąś prostą czynność, poczekaj trochę aż czynność się zrobi, wykonaj ją ponownie i tak do znudzenia. Czasami sprawa wygląda trochę inaczej: zaloguj się, zaatakuj kogoś, doładuj energię lub poczekaj aż przywróci się sama, zaatakuj ponownie – to też można robić do znudzenia. Gry takie bardzo często mają opcję wykupienia „bonusów”, np. w postaci kamieni szlachetnych, kredytów itp. Które pozwalają szybciej odzyskiwać energię, wykonywać więcej czynności na raz, silniej atakować, lepiej się bronić bądź zdobywać ciekawsze przedmioty. W większości takich gier bez wydawania majątku na „bonusy” nie mamy szans znaleźć się na pierwszych stronach wielotysięcznego rankingu graczy, a co dopiero myśleć o „podium”. A przecież gramy po to, by być tym najlepszym, najsilniejszym. Z tego powodu wiele osób bez opamiętania wydaje ogromne kwoty pieniędzy na „bonusy” przez co potrafią się zadłużyć, a gra po wykorzystaniu kredytów – nie daje żadnych korzyści materialnych, prócz czystej satysfakcji. Najważniejszy w takich grach jest umiar, gdyż bardzo często są one powodem wielu uzależnień: od wielogodzinnego codziennego grania po wydawanie ogromnych ilości ciężko zarobionych pieniędzy na bzdury w grze. Tylko w niektórych grach rozgrywka podzielona jest na tak zwane rundy: co pewien okres czasu statystyki są zerowane, a pierwsze kilka oób z rankingu dostaje pewną kwotę pieniędzy jako nagrodę. Zazwyczaj kwota ta nie jest równa nawet jednej dziesiątej tego, co zwycięzca musiał wydać, by pierwszą pozycję zdobyć. Firmy tworzące takie gry trzepią ogromną kasę na naiwnych dzieciach liczących na nagrody.

Tibia to jedna z najpopularniejszych gier MMORPG w którą w jednej chwili gra na raz przeciętnie ok. 50 tysięcy osób na ok. 72 „światach„ – serwerach. W grze poruszamy postacią o wymiarach 8×8 pikseli za pomocą strzałek. Celem gry jest zdobycie jak najwyższego „levelu” – poziomu postaci oraz pokonanie lepszych graczy w walce. Podczas gry spotykamy wiele potworów (od zwykłych Rabbitów poprzez Wilki, Niedźwiedzie, Elfy, Orki, Minotaury, Krasnoludy, Smoki, Faraonów, Ogromne Pająki na Demonach i bossach kończąc). W grze możemy przybrać jedną z czterech profesji. Knight - typowy rycerz, cechujący się siłą, walką wręcz, ma bardzo dużo punktów życia, ale niestety jego magia jest na poziomie podstawowym. Palladin – specjalizuje się w walce na dystans, może używać łuków, kusz oraz włóczni do zabijania silnych potworów na niskim poziomie doświadczenia. Druid – specjalizuje się w tworzeniu run leczniczych służących do leczenia swoich partnerów (tak zwany healer – uzdrawiacz), jego mocną stroną jest żywioł lodu i ziemi. Sorcerer – jego żywioły to ogień i energia, potrafi również czarować, ale stosuje głównie magię ofensywną, czyli taką która zadaje duże obrażenia. Ostatnią „profesją” jest – brak profesji – czyli tak zwany Rookslayer, który decyduje się na pozostanie na wyspie nowych. Wyspa nowych – to wyspa na której rozpoczynamy przygodę z Tibią. Ma on utrudnione zadanie ponieważ nie może tam używać magii oraz nie może znaleźć wielu przedmiotów i potworów dostępnych na „main’ie” czyli głównej wyspie. W grze jest wiele lokacji – miejsc w których toczy się rozgrywka, m.in. Lodowe wyspy – Svargrond, Gorące Pustynie - Ankrahmun (gdzie znajdziemy grobowce faraonów oraz jaskinie Larw i Scarabów) oraz Darashie (jest osadą Nomadów – arabów – znajdziemy tam Czerwie, Minotaury, Dzikich Nomadów oraz Osy). W grze największą grupą graczy są Polacy, Brazylijczycy oraz Szwedzi. Zdecydowanie najlepsi są „nasi” – Polacy – którzy osiągnęli najwyższe levele. Każdy z ok. 72 światów posiada własny ranking graczy i ich leveli. Na wszystkich światach Non-PvP – czyli takich na których nie można się wzajemnie zabijać językiem „urzędowym” jest język Polski. Na tych światach 99% graczy to Polacy z Polski, a reszta to Polacy którzy aktualnie mieszkają w Irlandi. Niezwykle ciekawą i przydatną opcją jest PvP – możliwość atakowania innych graczy, od „huntów” – czyli zabijaniu pojedynczych graczy w celu zdobycia ich przedmiotów lub prywatnych porachunków poprzez zastraszanie innych graczy - „pay or die” – „płać albo giń” – do międzynarodowych wojen. Tibia potrafi być też bardzo niebezpieczna – może „wyprać” dziecku mózg, powodując iż w realnym świecie będzie ono stosować słownictwo znane mu z tibi, walczyć z innymi osobami, lub poproszone przez kolegę o długopis rzuci go na ziemię i krzyknie „Take!”.

Gry MMORPG to dzisiaj jeden z popularniejszych rodzajów gier. MMORPG to skrót od Massively-Multiplayer Online Role Playing Game, czyli po prostu są to gry RPG w których naraz uczestniczą ogromne ilości graczy. Przykładami takich gier jest np. World of Warcraft, Tibia lub MU Online. Gry takie cieszą się ogromną popularnością, gdyż nigdy się nie kończą oraz można w nich współpracować z nowo poznanymi osobami siedzącymi daleko od nas. Cała rozgrywka zazwyczaj polega na prowadzeniu pojedynczego bohatera, tudzież całej armii wojowników oraz wydawaniu im poleceń. W grach walczymy zazwyczaj z całą masą przeróżnych potworów, kreatur, zwanych przez graczy monsterami. Gry takie są bardzo, ale to bardzo wciągające, a ich użytkownicy często uzależniają się od nich. Nie potrafią potem oderwać się od komputera i ich ulubionej gry MMORPG, zapominają o świecie rzeczywistym, rodzinie, obowiązkach, czasem o jedzeniu i piciu. Bywały także przypadki, gdy gracz przez kilka tygodni zajęty grą 24 godziny na dobę umierał ze zmęczenia i niedożywienia. Ale są to skrajne przypadki, w większości gry MMORPG potrafią dostarczyć graczowi ogromną dawkę rozrywki i niekiedy – adrenaliny. Większość gier jest bezpłatna, a za dodatkową opłatą (tak zwane konto Premium, bądź Subskrypcja) uzyskujemy dostęp do lepszych przedmiotów – itemów – oraz dalszej części wirtualnego świata. Innym udogodnieniem jest brak konieczności oczekiwania w kolejce na podłączenie po uiszczeniu opłaty. Dla prawdziwych maniaków gier to bardzo ważne, gdyż w grze każda sekunda się liczy.